Bizitzako udan. Tó burraco ahí.

  • 16 Posts
  • 33 Comments
Joined duela 2 urte
cake
Cake day: urt. 05, 2021

help-circle
rss

Lotura hori, Errezil herriaren izenaren esanahia “Errez hil” dela esatea bezalakoa da. Ganorarik gabekoa alegia.


Aupa, aspaldikoak! Nik nire gai faboritoari helduko diot, nire maiteñoetako batek helarazi didan artikulu hau zuekin partekatzeko. Gustatu zait benetan; gaiari dramatismoa kentzen diolako, batez ere.

Zuen hausnarketa sakon horien aldean, nik nahikoa sinple esango dut: nire buruarengan, generoaren gaiak, maskulinotasun, femininotasun kontuak etabar ez naute inolaz ere kezkatzen. Ez dut definitu beharrik sentitzen (agian onarpen sozial egoera eroso batean nagoelako). Eta beste inorengan, ordea, haiek aitortutakoa onartzen dut: ni ez naiz nor, eta uste dut haiek ez dutela nire oniritzia behar. Ezta beste inorena ere.


Satan!
"Ezezagunekin izandako sexu harremanak..." mesedez! Edozein hetero, edozein jaitan egiten duen gauza da hori eta! Ezezagunekin ligatzea alegia. https://blogak.argia.eus/mikel-garcia/2022/05/23/sexu-zikina/ Horrelako mezuak etsigarriak dira: esan gabe doa, batzuek egoera aprobetxatzen dutela, soluzioa familia eredu tradizionalean ezarriz. Agerian noski (armairu barrukoak, beti bezala, ezkutuan jarraituko baitu).

Eta “zeba” formaren erabilpen berria ere oso hedatua dago gazteen artean:

  • Atzo ez zinen etorri. Ze ba?
  • Zeba ez nuen aukerarik izan.

Baietz! Nik, orain arte, horrelako zaletasunak zituzten pertsonen berri izan dudanean (komunikabideen bidez batez ere), arbuio kutsu batekin izan da: bai kazetariak, bai irakurleak, nolabaiteko epai morala ematen genion hori egiten zuten "viejo verde"ei, gaitzesgarria noski. Badakizu: neurria norberak ematen du, eta neurri horretatik ateratzen den guztia, txarra.


Lehendik ez zidaten ezer esaten, eta orain… gutxiago. Baina berrongi etorriak! ;-) Halere, kontuz ibiltzea dute: estadistikak dioenez, horrela itzultzen diren taldeetan, musikariak HIL EGITEN DIRA eta! (RIP, Tijuana…)


Poliadarrak
Ni baino 20 urte gazteagoa den maitalea dut. Zoragarria zait bere gorputz liraina nirearen gainean zaldika ikustea; zoragarria, baita ere, harentzat ni bezalako gizon heldu bat erakargarri izatea. Egoarentzat bikaina, inondik ere! Halere, azkenaldian lanpetuta eta bestelako kezkekin nabilela, ez dut sexurako betarik. Berak ordea, sumendia du hanka artean eta hura itzaliko duen suhiltzailea behar. Puntu honetan, mila bider bedeinkatzen dut polimaitasunaren kontu hau. Izan ere, ni bizpahirurekin nabilen bezala, bera ere hiruzpalaurekin dabil. Eta gure mezu adeitsuen artean, besteekin ditugun “jugadak” ere komentatzen ditugu (jelosiarik ez), eta ni pozik nago neuk eman ezin diodana besteengan aurkitzen duelako. Ez bainuke nahi hura nire zain egotea, hau presioa! Gainera, gauza xelebrea deskubritu dut. Besteekin larrutan irudikatzeak asko berotzen nauela! Entzuna dut, jende edadetuak “voyeur” izateko zaletasuna garatzen duela. Gorputzak erantzuten ez duelako zela imajinatzen nuen, baina agian ez da hori bakarrik izango. Pornoaren industrian ere, “cuckold” genero oso bat badago, zerbaitengatik izango da...
3

Ez dut uste. Konposta ongi egiten bada (eta Gasteizen horrela arituko dira seguraski), ez da inolako usain txarrik ateratzen, ez sortze prozesuan, ezta amaierako konpostean ere.


Jostailu sexualak, cunnilingusaren kalte?
Beti izan naiz cunnilingus zalea; baina azkenaldian konturatu naiz zailagoa egiten zaidala sexulagunei bide horretatik orgasmo bat eragitea. Lehen baino askoz ere gehiago saiatu behar naiz! Egia da, baita ere, emakumeen artean “satisfyer”motako jostailu sexualen erabilpena asko hedatu dela; nire lagunen artean bai, behintzat. Honek zerikusia izan dezakeela pentsatu dut, baina ezin ziur esan; agian abilezia galtzen ari naiz! Norbaitek horrelakorik igarri badu, eman ditzala bi kolpe mahaigainean. :-)


Kontsolator
Urteak dira arraro sentiarazten ninduen gauza bat igartzen nuela: lagunen bat ezbehar baten ondorioz elbarri geratu izan zaidanean, haren emaztea ikustean nolabait hura "kontsolatzeko" gogoa. Eufemismoak alde batera utzita: senarrak aurrerantzean bete ezingo zuen sexulagun papera hartzea. Laguna lagun nuela (berarekin haserrerik eta mendeku gogorik ez, alegia), eta bikotean lagungarri izateko gogoz. Sekula ez diot buelta asko eman izan honi, immoral xamarra iritzita. Bistan denez, ez diet kinka horretan dauden lagunei sekula "fitxarik sartu" izan. Baina orain, polimaitasunaren ezti gozoetan nabilela, beste ikuspegia dut. Ez zait hain terriblea iruditzen. Are, jakinik horrelako kasuetan elbarria bera izaten dela onik geratu den bikotea sexua kanpoan bilatzera animatzen duena. Gauza batek (sexuak) ez baitu bestea (bikotearekin jarraitzea) zertan kendu behar.
4

Ez dakit hau euskal memeen atalean beharko lukeen, baina gaiaz ari denez… ;-)


Natura jakintsua
Natura jakintsua! Belarrietan eta sudurrean ileak ateratzen hasten zaizkizunean, zure maitaleen bista ere kaskartzen hasten da.

Alovoa, kode librean oinarritutako ligatzeko app-a
Itxura ona, ezta? Probatzen baduzue, komentatu!

@UnxtoEuskal memeakEuskara
link
fedilink
3urte bat

Lehenengoa lana da ordea! Bigarrena berriz, gero “and it’s beautiful” esan, eta erdaraz arazorik gabe jarrai daiteke.


Behin entzun nuen batuerazko aditz-taula horren hainbat hutsune betetzeko, sekulan inon ere ez (ez ahoz, ez idatziz) erabili izandako formak asmatu behar izan zirela, analogiaz. Ez zitzaidan txarto iruditu. Era berean, zenidan/zenigun formak hartzean, imajinatzen dut ERABILERA hartuko zela kontuan (forma horiek erabiltzen zirela) eta ez logikotasuna. Oso bestela izango zen osorik diseinatu beharreko neohizkuntza bat sortzean, esperantoarekin egin bezala; kasu horretan regulartasuna lehenetsi behar. Baina euskara batuarekin, bada, bi gauzak uztartu behar izan zituztela imajinatzen dut: tradizioa, eta berrikuntza.


Nire ex-polimaitale batekin hitz egiten, kuriositatea ematen didan gauza batekin atera zitzaidan. Neska orain tantraren bideetatik barneratuta dabil, eta extasi mota hori ezagutu duenetik, jada ohiko sexuak ez dio tiratzen. Eta rollo horretan askotan esaten dena aipatu zidan: "Isurketa indar sexuala galtzea dela" (jakingo duzue, agian, tantra praktikatzen duten gizonak haziaren isurketa ekiditen dutela; hau da, orgasmoa isuri gabe izatea bilatzen dute). Nik horri buruzko erreferentziaren bat nahiko nuke, edo behar bezalako azalpen bat: zergatik galtzen da isurketan indar sexuala? Zein bidetatik? Zein ondoriorekin? Ez dit balio "Urlia maisu handiak esaten duelako", "isurtzean xxx, yyy eta zzz elikagaiak galtzen direlako" edo "Indiako 5000 urteko tradizioan hori esaten delako". Azalpen plausible bat, mesedez. Izan ere, kontu horri katolikoen "Pajak egiten badituzu, itsu geratuko zara!" esaeraren antz handiegia hartzen diot. Indian, dena ez baita hartzeko modukoa (kastak, intokableak, alarguna senar hilarekin sutan erre beharra, etabar).

Bestalde, beste detailetxo bati ere erreparatu diot. Inoiz entzun izan diot, maitasun kontuetan aditua den norbaiti, berarentzat faserik erakargarriena sedukzioarena dela; behin harremana “gauzatu” eta gero, harekiko interesa galtzen duela. Nik sekulan ez dut jarrera hori ulertu, agian aproba egiteko aukera askorik izan ez dudalako. Bada, Tinderren horixe gertatu zait niri bizitzan lehen aldiz! (“ligatzen” askoz ere hobeto pasatzea, “jotzen” baino).

Ez zait txarra iruditzen, bai ordea oso xelebrea. Entzunda nuen, baita ere, sexu-organorik indartsuena garuna dela, eta ondo baino hobeto ikusi dut hori, solasaldietan sor daitekeen “berotasun” maila ikusita. Kasu gehienetan, pertsonalki ezagutu eta gero asko jaitsi da berotasun maila hori (fisikoki egoteko aukera dagoenez) eta, zenbait kasutan, baita guztiz desagertu ere. Horrelakoetan, pentsatzen duzu: “Hobe genukeen elkartzeko hainbesteko presarik ez izana! Gehiago disfrutatu izango genukeen”.

Beraz, sedukzioaren jokoa oraintxe deskubritzen nabil. Nolakoak diren gauzak…


Batek pribatuan aipatu dit, eta egia da, sare sozial hauek adikzio maila handia sor dezaketela. Horren aurrean, nire autoerregulazio sistema distantzia da: etxetik 20 kmtara dut konfiguratua, ez dut gehiago nahi / behar, eta horrek aukerak asko murrizten ditu. Beraz, askotan sartzen banaiz, ez dut inor berririk aurkituko! Aldiz, km asko ezartzen badituzu… orduak eta orduak eman ditzakezu profilak ikusi eta ikusi.


Aldaera gehiago ere badaude: aurpegia erakusten ez duten jendearen multzo horren barruan, adibidez, batzuek bere buruaren beste argazki batzuek ezartzen dituzte (atzetik aterata, argi kontran…). Beste batzuek, berriz, pertsonarik agertzen ez diren paisaiak jarriko dituzte; edo marrazkiak; edo bere gustuko aktoreak; edo esaldiak… Aitortuko dizuet azken hauek (bere burua guztiz ezkutzatzen dutenak, alegia) atzeraka eragiten didatela. Nahiz eta horietakoren batekin ere sorpresa ona hartu dudan!


Hasteko, esango dizuet heterogeneitate handia ikusten dudala. Esate baterako, bi multzo handi bereiz daitezke: aurpegia erakusten dutenak, eta ez dugunok. Interesgarria da hau. Honek norbere egoera pertsonalari buruz asko esaten du: nolabait esateko, aurpegia erakusten duenari ez zaio ardura (nolako inbidia!) mundu guztiak “libre” dagoela jakin dezan; bistan denez, honek ligatzeko aukera modu esanguratsuan biderkatzen du. Aurpegia erakusten ez dugunon artean, ordea, motibo asko izango direla iruditzen zait: lana, bikotea, haurrak, familia… edo dena delako arrazoia; honek zure aurpegiaren edertasuna baliatzea eragozten badizu ere, zure buruari buruz hitz egiteko beste era batzuk bilatzera bultza dezake, eta badira hori erakargarri egiten zaion jendea ere, ongi probatu dudanez. Eta misterioa bera ere kitzikagarria izan daiteke…


Ligatzeko sare sozialen esperientzia
Aurreko batean aipatu genituen, gaur egunean, harremanak egiteko sortu diren aukera berriak. Gaurkoan, spin-off bat eginez, ligatzeko app-i buruz espezifikoki hitz egin nahiko nuke. Aipatu bidalketa horretan, nik erabiltzen dudanari "propagandarik egin nahi ez niola" esaten nuen, baina orain ez dut hain argi. Izan ere, oso pozik nago izaten ari naizen esperientziarekin (jo ta jo!), beste sare sozialek eskatzen didaten prezio beretsuan -nire datuen truke, alegia-. Hori dela eta, hari honetan erabiltzen ari naizen sare horren (Tinder) gaineko kontuak partekatu nahiko nituzke, zuei gauza bera egitera gonbidatuz (horri edo antzeko beste sare sozialei buruz, noski: Grindr, Meetic, Badoo, Kaixomaitia...).

Niretzako ere onargarria da prostituzioa, eta ez nago debekatzearen, bai arautzearen alde. Itsua izan behar baita ez ikusteko, gaur egunean duen eskari handia (horrek beste eztabaida baterako ematen du) ez dela behin-behinean desagertuko, eta merkatuak eskari horri erantzuna ematen jarraituko duela, legalki zein ilegalki. Beraz, sexu-langileek jarraituko dutenez, hobe baldintza onetan eta duinki aritzea.


Ulertuta. Nik, Aitorrek bezala, ez nuke hori “prostituitzea” izendatuko (trantsakzio komertzial zuzenik ez dagoelako). Halere, neurri batean, bai dago trantsakzio komertzial indirektoa: ezkontza-kontratuaren kapitulazioak, non “zeregin” horiek, antzinan behintzat, espreski aipatzen ziren (“deberes conyugales”), haiek ez betetzea ezkontza hausteko motibotzat hartzen zirelarik.


Gustoko ez duen bikotekidea prostituitzea?? Uste dut ez zaitudala ulertzen.


Nazka ematen diguten praktikak
Bikote batean onargarriak diren praktikak, eta gustuko diren praktikak, ez dira zertan berdinak izan behar. Are, biek gustu desberdinak izan ditzakete. Adibidez: emakume bati zakilak txupatzea gustatu dakioke, eta gizonari ez (ezagutzen dut horrelako kasu bat); alderantziz gertatzea ere ohikoa da. Bada, baita ere, muxu sakonek (mingainarekin) nazka ematen dion jenderik. Baina hau ez da txarra; txarragoa da, bakearen alde, bikotekideetako bat gustuko ez dituen gauzak egitera behartuta sentitzea, besteari gustatzen zaiolako. Dena den, denborarekin, maskarek erortzeko joera dute. Alegia, egoera hau denborarekin aldatuz joan ohi da. Topikoa bezala: nobiotan "inperfekzio liluragarria"iruditzen zaizun aho ondoko orbain hori, 15 urte elkarrekin daramatzazuenean, "garatxo nazkagarri" bihurtzen da. Gauza naturalak dira, oso. Horrelako egoeran, bikote harremana giltzarrapo itogarria bihur daiteke. Aterabide bat maitaniztasuna izan daiteke: zure bikoteari gustatzen ez zaiona gustuko duen beste bat bilatzea, alegia. Horrela, denok pozik. Tamalez, bizi garen gizarteak ez du oraindik hori begi onez ikusten. Immorala omen da. Horregatik, bide "tradizionalagoa" jarraitu ohi da: begiak ixtea, eta prostituziora jotzea, "bikoteak egiten ez dizun horren" bila. Horrekin erreparo moral gutxiago daude. Nahiz eta boterean oinarritutako harreman asimetrikoa, ez oso osasungarria, izan. Ez gara benetan jabetzen nolako dirutza mugitzen duen prostituzioaren negozioak; zati handi batean, ikuspegi hipokrita honen eraginez. Gure gizartearen muin-muinean txertatua dago gainera. Gabon garaiko lankideen afari asko ez dira alferrik putetxean amaitzen!

Eskerrik asko. Xakea maite dut, eta etxekoei erakutsi diedan arren, ez dut lortu nire zaletasuna haiei transmititzea; beraz ez dut izaten norekin jokatu; eta ez dut ezagutzen “idatzizko xakean” erabiltzen den kodea (hizkiak eta zenbakiak…). Baina hau oso bisuala da; partidatxo bat jokatu dut, eta erraz-erraz ulertzekoa da.


@UnxtoEuskal memeakTeleberri
link
fedilink
22 urte

“Hegoismoa” ere esan izan zaio horri. Euskadin espainartasuna muin-muinean txertatua dago, askotan oharkabean pasatzen bada ere.


Pornoaren eragina bizitza errealean
Pornoz hezitako gizarte honetan, gazteok jasotzen ditugun ereduak zenbait kasutan ez datoz bat jendartean nagusi diren praktikekin. Gehiago ere esan daiteke: zenbait sexu praktika berri (eta ez oso osasungarri) hedatzen ari dira, sexukide bietako batek besteari exijitzen diotelako ("pornoan bezala"), ez gutxitan bestearen gogoz kontra. Zer deritzozue? Seguru adibideren bat ezagutzen duzuela.

Maider Lasa performerraren proiektua. Martzianoegia, edo erreala, bizi garen herri honetarako? Interesgarria behintzat bai. Lortuko al du euskal jende lotsatia ausartzea?

Nire kasuan, orain arte 9 emakumerekin izan ditut sexu harremanak; haietatik 7rek, sarketa hutsarekin ez genuen klitoria estimulatzerik lortzen; eskuarekin lagundu behar izaten genuen, edo bestela aparte (sarketa aurretik, edo ostean) mingainarekin edo. Haietatik bakarrak, genitalen egiturarengatik, lortzen zuen sartzearekin batera klitorisa nire pubisaren kontra igurztea, eta horren ondorioz orgasmoa izatea. Eta azkenak ere ez du klitorisa horrela igurzten; baina badirudi -oraindik elkarri tamaina hartzen gabiltza- orgasmo klitoridianoaz gain (mingainarekin), sarketarekin orgasmo baginalera iristeko gaitasuna ba duela.

Beraz bai: kasu gehienetan, harremana pixka bat zaindu behar izaten da, biok maila berdintsuan goza dezagun.


Korritzearen hirutasun santua
Ez dakit Norma J Brau ezagutzen duzuen, sare sozial ezagun batean sexuaz aritzen dena (euskalduna berez, baina Bartzelonan-edo bizi da, gazteleraz aritzen da nagusiki). Benetan interesgarria haren jarduna, jarraitu nahi baduzue hemen da. [https://twitter.com/Snow_felina]() Egunotan gauza interesgarri bat aipatu du: "korritzea" esamoldearen barruan, batera joan beharrik ez duten hiru kontzeptu bildu ohi dira: lubrikazioa, eiakulazioa eta orgasmoa (neurri desberdinean, baina sexu bakoitzean ematen diren fenomenoak). Honekin lotuta, "orgasmo lehorrak" aipatu dira. Jende gutxik ezagutzen duen egitatea! Gizon askok pentsatu izan dugu, adibidez, behin eiakulatu eta gero, ez dagoela berriro "korritzerik" denbora luze batean. Eta ez da horrela: eiakulatu ez, baina orgasmoa berriro izan dezakegu. Nik neuk bizitzan pare bat aldiz (eszitazioa oso handia izan denean) bizi izan dut hori, baina nahiago nukeen aldez aurretik norbaitek esplikatu izan balit!

A-sexua
Azken urteetan pertsona hauek hobeto ulertzen nabil. Lehen uste nuen denok (gizonok, behinipein) estandar xamarrak ginela sexu grinari dagokionez. Sota, zaldia, erregea. Pornoan bezala, alegia. Azken urteetako esperientziak erakutsi dit, ordea, desioak alde handia izaten duela pertsonen artean (edo pertsona bakarrean, bere bizitzako etapa desberdinetan). Sorpresarik handiena, desio gutxi duten gizonak, eta desio handia duten emakumeak aurkitzea izan da. Bistan denez, bikote batean gertatzen denean, zerbait egin behar da egoera hori eguneroko bizimoduaren kaltegarri izan dadin (maitaniztasuna aukera ona delarik). Era berean, azken urteetako esperientziak bizitzan zehar ezagutu ditudan zenbait pertsona hobeto ulertzeko balio izan dit. Desio handia, eta hura asetzeko premia errespetagarria den bezala, kontrako kasua -dena delako arrazoia dela ere- hori bezain errespetagarria da. Pertsona asexualek, askotan, irainak edo burlak jasan behar izaten baitituzte, bere bizitza bakarti edo bikote ezaren kontura. Estandarra haustearengaitik, azken finean. Askotan gogoratzen dut neure koadrilako lagun bat; zentzu horretan, uste dut ez naizela lagun ona izan, eta damu naiz. Inoren bizitzan sartzeko zaletasun handiegia dugu. Eta jendea bakean uztea ere gauza ederra da....

Harreman berrietarako lekuak
Garai batean jendea baserri isolatuetan bizi zenean, erromeriak ziren elkar ezagutzeko eta harremanak abiatzeko lekua. Lehenago, gurasoen arteko tratuak edo bahiketak ere ez ziren arraroak: gizonek emakumeak bortxatzea/bahitzea, alegia, "de facto" bere jabetza indarrez aldarrikatuz. "Orain ez nauzu maite, baina egingo duzu denborarekin". Nire familian bertan, atzera asko jo gabe (bi belaunaldi), hiru ama ezkongabe kontatzen ditut, seguraski bortxaketaren baten ondorioz (eta haietatik bi, aita nor izan zen jakinez). Baina ezkondutakoen artean ere, ziur nago indarrez edo de facto ("penaltyz", lehen esaten zen) bezala eginiko bikoteak ere gutxi ez zirela izango. Gure gurasoen artean, baita ere, normala zen maitasunak iraungi arren elkarrekin irautea (zenbat egonezin, zenbat tratu txar frustrazioaren eraginez!). Bistan da, bikotearen barruan desioa falta zenez, kanpoan ezkutuan bilatuko zuten. Gaur egunean, zorionez, ezkontza "santuaren" lotura gero eta ahulagoa da, harremanen ikuspegi dinamikoagoari ateak irekiz. Gerora, tabernak izan dira ligatzeko ohiko eremua... baina ez niretzat. Nik gogoan dudala, ez dut sekulan harremanik abiatu zarataz betetako leku itogarri horietan; ikastaroak, autobus bidai luzeak, entseguak, laneko atsedenaldiak... izan dira nire harreman luzeenen abiapuntu. Azken urteetan, ordea, sare sozialak goraka doaz harremanak egiteko gune bezala. Nik behintzat asko igerri dut, eta ez zait txarra iruditzen, lehengoaren aldean; garaian garaikoa. Zein izan da zuen esperientzia?

Maitaniztasuna (polimaitasuna)
Bazterretan entzuten denari jaramon eginda, polimaitasun harremanak gero eta normalduagoak daude. Nekez animatzen gara, ordea, esperientzia konkretuez hitz egitera, eta nik behintzat faltan botatzen dut. Ez naiz "kurrikulumaz" ari, noski (gerra-hegazkin pilotuek eraitsitako abioi bakoitzeko egiten duten koskak nola), baizik eta zerbait sakonagoaz: harremanok kudeatzeko moduaz, era eraikigarrian eramateaz, agertzen diren arazoei heldutasunez aurre egiteaz... Izan ere, arlo honetan -ezinbestean- eskema guztiak gainditzen dituen errealitate ezin anitzagoa dago, eta ezin gara teoria edo jokabide-eredu bakarraz aritu. Artikulu pare honetan gaiaren zioari oso ongi heltzen zaiola uste dut. [https://www.argia.eus/argia-astekaria/2640/polimaitasuna]() [https://www.argia.eus/argia-astekaria/2642/polimaitasuna]() Izan al duzue horrelako esperientziarik? Hura komentatzeko gogorik?